Ο διφορούμενος άνθρωπος είναι ο πιο δυνατός έρωτάς σου – διαφορετικό

14

Της Ελένης Ομήρου.

Νιώθεις κι εσύ πως όλα ήταν πιο ξεκάθαρα όταν ήσουν μικρός; Το καλό με το κακό ήταν σε άλλες πλευρές, αντίθετες. Ο κακός σε θύμωνε και σε έκανε να κλαις. Ο καλός σε έπαιρνε αγκαλιά και σε ηρεμούσε με την αγάπη που σου έδειχνε. Σε χάιδευε και σε νουθετούσε χωρίς να σε μπερδεύει. Διαφοροποιούσε ο ίδιος τον εαυτό του από οτιδήποτε κακό και βλαβερό.

Κι έπειτα μεγαλώνεις και έρχεται στη ζωή σου ο διφορούμενος άνθρωπος. Θέλω να σου πω γι’ αυτόν και να μου πεις κι εσύ. Γιατί είμαι σίγουρη ότι τον έχεις γνωρίσει. Όλοι έχουμε έναν διφορούμενο άνθρωπο στη ζωή μας. Είναι σημαντικός, πολύτιμος, αλλά αν πρέπει να κάνουμε τον απολογισμό μας και κάπου να τον κατατάξουμε, δε ξέρουμε αν κάποτε μας έσωσε ή μας διέλυσε. Αν ήταν με τους καλούς ή τους κακούς.

Είναι εκείνος που έρχεται και θρονιάζεται πάνω στη δυσθυμία σου, την αγκαλιάζει και την τρέφει πέρα ως πέρα. Στην αρχή σε ζεσταίνει και έπειτα σε καίει. Είναι αυτός που φέρνει ολοκληρωτικές αλλαγές στη ζωή σου. Γι’ αυτό το λόγο έρχεται και κουβαλά μαζί του την καταστροφή και την αναγέννηση μαζί. Το μάθημα και το πάθημα. Τα δυο άκρα κουβαλά πάνω του και σου τα μεταδίδει με λόγια, με φιλιά, με υποσχέσεις, με θεωρίες. Έπειτα σε ταρακουνά και σε σκορπίζει με την αλήθεια του. Την αδυναμία του, τη ζήλια του, την αδικία του.

Με το καλό και το κακό που θα σου κάνει σε ξυπνά για να ξαναδείς τη ζωή σου. Να την πάρεις αλλιώς. Χαρά και πόνος μαζί. Είναι ο πιο δυνατός έρωτας ίσως. Αυτός που θα σε καθορίσει, θα σου θυμίσει τη ζωή και έπειτα θα σε εγκαταλείψει. Ή ο πιο πιστός φίλος. Ο πιο κοντινός σου άνθρωπος. Αυτός που μια μέρα θα σου πει την αλήθεια που δεν μπορείς να αντέξεις. Ο σκληρός γονιός, ο άπιστος σύζυγος, ο ζηλιάρης αδερφός, εσύ ξέρεις ποιος είναι. Είναι το άλλοθί σου. Η αιτία για να καταλάβεις και η αφορμή για να αλλάξεις. Είναι ο δικός σου άνθρωπος. Ο εξορισμού καλός που θα σου κάνει το κακό. Και μέσα από αυτό εσύ θα αλλάξεις. Ίσως μάλιστα και να σωθείς μέσα από αυτό που νιώθεις για καταστροφή σου.

Τον «διφορούμενο» άνθρωπο βρες τον στη ζωή σου και δες τον γιατί είναι εκεί. Πάτα πάνω του και λιώστον. Αυτός είναι ο ρόλος του και είναι τρανός. Παραπάνω δεν μπορεί. Στο περισσότερο θα λακίσει. Γιατί η αλλαγή είναι δική σου δουλειά. Αυτός είναι μόνο η αφορμή. Αιτία είναι η ίδια η ζωή και όσα πήρες λάθος για να ξαναμάθεις από την αρχή. Και θα την κάνεις όλη τη δουλειά μόνη σου κι ας σε αφήνει εκείνος να νομίζεις πως σε κρατά από το χέρι. Δίπλα σου είναι για να φύγει. Να σε ταρακουνήσει και να εξαφανιστεί. Να σε αφήσει να δεις τι έκανες και που θα πας τώρα. Δίχως στέρεο στήριγμα, δίχως σαφές μέλλον. Ένα συμβιβασμένο παρελθόν μονάχα και ένα παρόν που θα σε πάει από το γέλιο στο κλάμα και έπειτα στην περισυλλογή.

Τέτοιοι είναι οι ήρωές σου τώρα γιατί μεγάλωσες. Δεν τους βάζεις πια με τους καλούς ή τους κακούς. Τους μετράς με την ένταση που φέρνουν στη ζωή σου. Και τους αφήνεις να σε καταβάλουν. Να σου δώσουν αυτά για τα οποία ήρθαν και δεν τους ζητάς τίποτα περισσότερο. Αν φύγουν τους χαιρετάς γλυκόπικρα. Κι αν μείνουν τους κοιτάς σαστισμένη. Γιατί σου κάνουν και καλό και κακό. Οι εξορισμού καλοί που σε διαλύουν. Που σε ζεσταίνουν για να σε κάψουν. Κι όποιο μάθημα κι αν σου δίδαξαν, ένα ποτέ δεν σου απάντησαν ξεκάθαρα. Σε αγαπήσανε άραγε;

[αναπνοές]






Πηγή